Wil je me knuffeltillen?

Wil je me knuffeltillen? alsjetoeee….

Het is mijn favoriete vraag. Een vraag waar ik nooit ‘nee’ op antwoord. Want knuffeltillen is hoe ik haar het liefste bij me draag. Het is knus. Niet direct praktisch, want we houden het beiden niet oneindig vol. In dat opzicht kan ze beter op mijn schouders zitten. Daar heeft ze km’s lang op gezeten. Omdat deze mama wel eens inschattingsfoutjes maakt over hoe ver je met een peuter kan wandelen. Door de bossen van Nederland of in de bergen in Zwitserland. Niet eerder in mijn leven had ik schouder spieren, of zijn dat eigenlijk nek spieren, die zo in het zicht waren. Gespierde schouder/ nekspieren. Getraind door de kilo’s van dochterlief. En natuurlijk ben ik op de hoogte van draagdoeken en rugzakken waar kinderen in kunnen zitten. Beide heb ik ook in huis. Elke keer denk ik met een bepaalde nonchalance, ‘ach het komt wel goed’. Dat komt het ook wel 😉 Ik zie het dan maar als een goedkope variant van de sportschool.

Knuffeltillen is voor de kleine stukjes, knuffeltillen is voor het geluksmoment, knuffeltillen is om van te genieten. Bij het horen van de vraag, doe ik van binnen een vreugdedansje. Het maakt ons beide altijd zo vrolijk. Knuffeltillen ik kan het voor iedereen aanraden. En voor al die andere momenten toch de draagdoek of de rugzak 😉 Wel zo comfortabel.

20150523_140827

20150523_140912

P1120429Knuffeltillen is ook handig; als je koude handen hebt leg je ze gewoon bij mama in haar nek.

P1100874

En als we dan terug zijn in het dal. Zijn we trots en vooral ook moe 🙂

No Comments

Leave a Comment