Moederdag, ik pleit voor een kinderdag

Moederdag

Als kind vond ik het altijd geweldig. De hele dag greep ik aan om extra lieve dingen te doen voor mama. Haar extra helpen, eens koffie serveren zonder zout,  spontaan bloemetjes uit de tuin van een ander plukken en trots aan mijn moeder geven. Nu heb ik zelf een dochter. Die een cadeautje in huis verstopt had. Stiekem en stilletjes de trap op sloop, terwijl ik al grinnikend wakker in mijn bed lag. Nu kruipt zij trots het bed op en geeft haar cadeautje aan mij. En verwachtingsvol kijkt ze me aan. Een klein kunstwerkje. Dikke knuffels en kusjes om haar te bedanken.

Wat ik als kind al nooit begreep en nu als moeder nog steeds niet is… Waar is de kinderdag? Zittend op ons grote bed, met ontbijt en de uitgepakte cadeautjes, stroom ik over van geluk en trots. Ik ben zo dankbaar dat zij in mijn leven is. Ze heeft me zoveel gebracht. Een nieuw gevoel van liefde voelen en een nieuw gevoel van trots zijn op. Ze brengt me nieuwe avonturen die we samen beleven, door haar ogen de wereld ervaren. Samen ontdekken, samen spelen en één van de fijnste dingen samen lachen. Schaterlachen, lachen tot we er buikpijn van hebben, sinds zij er is lach ik nog meer dan dat ik al deed.

Als ik daar aan denk dan vergeet ik direct dat ik met melkvlekken in mijn shirt in belangrijke besprekingen heb gezeten of die ene keer dat ik in een gesprek op mijn werk gewezen werd dat er chocolade in mijn haar zat. Oh ja, die extra lieve knuffel van haar voordat ik wegging was met chocopasta handen… Dat ik periodes van mijn leven met haar over mijn wallen struikelde. Dat ik 24 kilo aankwam. Dat ik heel wat momenten in de supermarkt mezelf even weg gewenst heb. Dat een kind opvoeden al je zorgen en energie kan kosten terwijl het leven wat je daar voor had opgebouwd gewoon verder gaat.

Want het meest bijzondere van moeder zijn is voor mij;

  • dat midden in een moment dat ik eigenlijk héél boos op haar ben ze me kan laten lachen met die ene gekke blik van haar;
  • dat ik zo geïrriteerd kan zijn door haar gekke peuterbuien en dat ze dan ineens zegt ‘mama, I love you dat weet je toch’;
  • dat ze als baby zoveel huilde, ik radeloos was, totdat ze dan eindelijk sliep en er zo’n lekker klein hummeltje op mijn borst lag;
  • lopend op je wallen van al het slaapgebrek, smelt je bij dat ene lachje dat giecheltje, wat ik dan opneem en keer op keer afspeel.

Kinderdag

Niemand kan me zo snel laten schakelen in mijn emoties. Niemand kan me zo snel laten lachen als ik bozer dan boos ben, niemand kan me zo goed troosten als ik verdrietig ben, niemand wist me ooit zo snel op te vrolijken na een rot dag. Ik pleit voor een kinderdag. Ieder dag is kinderdag, klopt. Iedere dag is ook moederdag. Kinderdag is om kinderen in de watten te leggen omdat ze ons zoveel brengen. Kinderdag, een hele dag doen wat zij willen, eten wat zij willen eten, een dag waarin wij ouders ons niet laten afleiden en complete focus hebben voor onze kinderen.

 

 

 

No Comments

Leave a Comment