Heimwee naar de vakantie in de Vendée

Terwijl half Nederland druk is met de vakantie. Op vakantie zijn, op vakantie gaan, vakantie hebben, in de bulten met de vakantiewas… Heb ik een beetje heimwee naar onze vakantie. Zo’n mijmer heimwee. Dat je gedachten steeds even terug vliegen, je een glimlach op je gezicht krijgt bij een herinnering of dat ik zelfs helemaal even weg droom en voor mijn gevoel weer op vakantie in de Vendée ben.

Wij vertrokken in april naar de Vendée, Frankrijk. Een klein kust plaatsje tussen Saint Jean de Monts en Saint Hilaire de Riez. We hadden een wit strandhuisje. Onder aan de duinopgang. ’s Ochtends gooide ik de terrasdeuren open en bij de kleinste opening drukte onze dochter zich er door heen. Voordat ik de koffie geroerd had zat zij al lekker met haar billen in het zand. De strandhuisjes hadden een gezamenlijk binnenplaatsje, waar de speeltoestellen voor de kinderen in het strandzand stonden. En als ze genoeg had van dat strandzand, pakten we een kleedje en klommen we de duin over. Ploften we daar weer neer. Is toch anders dat strandzand met uitzicht op de zee.

Terwijl we ’s ochtends onze handen buiten nog moesten warmen aan een lekkere mok koffie. Liepen de temperaturen overdag heerlijk op. Niet alle dagen, de meeste dagen. En zo kwam het zo maar voor, dat we aan het einde van de dag, terwijl de zon druk was met in de zee zakken, de bbq aanstaken. Bij zo’n bbq plek. Papa en mama plopten een vakantiebiertje. Terwijl papa zich ontfermde over ons eten, klommen moeder en dochter in de boom.

P1120239

Land in zicht kleine piraat! Houd koers richting de BBQ. Oké mam.
Ik ben een piraat (zeg ik met zwaardere stem). Ja mam.
Wat ben jij dan? vraag ik haar. Ik ben de kapitein, zegt ze met kracht.
Deze piraat is erg hongerig! Laten we op jacht gaan! Jaaaaa! Gilt de kapitein.
We springen van de boot, zwemmen door de zee, klimmen aan land, sluipen om de BBQ heen…
En dan grijpen we de mand met broodjes en een fles bier.
Harhar! Roept de piraat. Hihihihi, giechelt de kapitein.
Kapiteinen van een piratenschip giechelen niet fluister ik haar toe. Die lachen zo, mwahahaha! Ze kijkt me met pretogen aan. Mwahaha doet ze. Goed zo kapitein en ik geef haar een knipoog.
Dan ineens graait er iemand uit ons broodmandje. Oh nee! Terug naar de boot kapitein, er zijn kapers op de kust!
We rennen om de BBQ heen, ploeteren over het land, zwemmen door de zee en springen op de boot.
Haal het anker in! Hijs de zeilen! Eet het brood, nomnomnom! En drink het bier.
Hier kapitein een extra sterke appelsap voor jou!
Zo varen we, kletsen we, beleven we totdat de zon onder gaat en we rozig onze bedjes in kruipen.

P1120246

Posted in Klein geluk, Reizen and tagged , , , , , , , , , , , , , , .

1 Reactie

Geef een reactie