Goede voornemens

Ieder jaar krijg ik er energie van. De start van een nieuw jaar. Een nieuw jaar, nieuwe kansen, nieuwe rondes. Ieder jaar start ik dan ook met goede voornemens. En ik weet dat ik niet de enige ben. Ik start altijd enthousiast en meestal strand ik al in januari, half februari of ik begin er niet eens aan. En ik weet dat ik niet de enige ben. Dat dit zelfs maakt dat mensen niet aan goede voornemens beginnen. Of er een allergie voor hebben. Mensen maken ze toch niet waar!

Het puzzelt me ook wel een beetje. Heb ik doorzettingsvermogen? Ja. Heb ik een lange adem? Ja. Heb ik een schouders eronder mentaliteit? Ja. Heb ik een gezonde dosis energie? Ja. Heb ik een drijfveer voor mijn goede voornemens? Ja. Klinkt als goede ingrediënten om een doel te behalen. Had ik al die ingrediënten de andere jaren ook? Ja. Ik ging op onderzoek uit. Want ik wil voor mezelf wel eens het verschil maken. Hoe zorg ik ervoor dat ik mijn goede voornemens haal? Wat heb ik daar voor nodig?

Het eerste wat ik deed is terug in de tijd. Wat waren mijn goede voornemens, welke hield ik vol en waar begon ik niet eens aan. En daar trof ik iets opvallend. De goede voornemens die ik in januari direct tackelde waren de goede voornemens die heel concreet en compact waren. Een afspraak bij de tandarts of dit jaar een afspraak bij de podoloog. Bellen, afspraak maken en gaan. De goede voornemens waar ik niet aan begin zijn grote tijdrovende klussen. Zoals fotoboeken maken. En ik weet dat ik niet de enige ben. En toch roept die klus de hele tijd om aandacht. Alsof er ergens in mijn huis een kaboutertje rond loopt wat zo nu en dan roept… Je moet ook nog fotoboeken maken!! En dan zucht ik een grote zucht en denk ik ‘jaja, dat ga ik echt nog eens doen’.

In een artikel lees ik vervolgens iets wat voor hand ligt en toch een goed idee is. Een grote klus hoeft niet in één keer klaar. Deel hem op in kleine stukken. Maak je goede voornemens behapbaar. Alsof het kleine petit fours zijn. Want die kleine petit fours gaan er voor zorgen dat we in een positief circulair proces terecht komen. Iedere keer wanneer je een zo’n klein doel gehaald hebt voelt dat als een overwinningsmoment. Een overwinning smaakt altijd naar meer. Dit komt door het plezierhormoon dopamine wat vrij komt. Daar krijgen we energie van en motivatie om door te gaan. Zodat we aan ons volgende kleine doel kunnen beginnen. Heb je de cirkel?

Ik heb in eerste instantie weer mijn grote, helemaal niet concrete, goede voornemens op papier gezet. Nu is het aan mij om ze op te delen in petit fours en dan ga ik voor een heleboel overwinningsmomenten dit jaar. Voor heel veel kleine geluksmomenten! Zijn jullie ook gestart met goede voornemens? En zijn het grote doelen of petit fours?

 

Posted in Klein geluk and tagged , , , , , , , .

Geef een reactie