Een geschreven kerstkaart

Het is dinsdagochtend. Ik vlieg en ren door de eerste uren van de dag heen. Om half tien ontvang ik een groepje deelnemers voor een workshop handletteren. Voor die tijd heb ik nog een hele planning te gaan. Opruimen, dweilen, workshoptafel klaarzetten, dochterlief in de kleren, ontbijtje en een tas voor mee naar oma. Dan zwaai ik dochterlief uit én met een diepe zucht vlieg ik het huis weer in. Ik kijk rond en alles is zo goed als klaar. Ik zet de waterkoker aan en ren vervolgens naar de huisarts met een plasje in een mosterdpotje. Met een blik op mijn horloge ren ik weer terug en net als ik mijn jas heb opgehangen druppelen de eerste deelnemers voor de workshop binnen. Pfieuw! We hebben het weer gered.

Na deze hectische start in de ochtend is het heerlijk om een workshop te geven. In mijn workshop wisselen de momenten van inspanning en ontspanning elkaar af. Zo zijn er voor mij ook momenten dat ik even lekker kan zitten. Met mijn handen om mijn theemok gevouwen zit ik een beetje voor me uit te staren. Vroeg in de middag heb ik de deelnemers weer uitgezwaaid, de boel opgeruimd en mijn lunch verorberd. Ik zwaai mijn tas om en ga op pad. Nog even inkopen doen voor de eerste kinderworkshop de volgende dag en dan is het tijd om naar mijn schoonmoeder te gaan. We gaan kerststukjes maken met mijn dochter. Een van de kersttradities.

Ik loop het pad naast het huis af en kom onderweg de brievenbuis tegen. Ik zwaai hem open, ga op mijn tenen staan en werp er een blik in. Twee kaartjes. Nog altijd krijg ik een soort van kinderlijke blijdschap bij de aanblik van kaartjes in de brievenbus. Ik vis ze eruit. Met mijn dochter maken we er altijd een momentje van. Zij verdeeld de kaartjes, waarna we ze om de beurt openmaken, lezen en bewonderen. Nu is ze bij oma. Al mijmerend loop ik naar de auto. Zal ik ze openmaken? Nee, dat kan ik niet maken. Zij vindt het ook heel leuk, we doen dat samen. Maar dat ene kaartje daar staat toch echt mijn naam op. Alleen mijn naam. Geen familie, niet al onze namen. Alleen mijn naam. Dan mag ik hem wel open maken, toch? Ja, dan bewaar ik die andere voor haar. Dan heb ik ze dit keer verdeeld. Een beetje grinnikend over mijn hele innerlijke dialoog open ik mijn kaartje. Er valt een brief uit. Een brief! Nu maakt mijn hart echt een vreugdesprongetje. Een handgeschreven brief vind ik iets magisch. Met een grote glimlach maak ik nu het kaartje open en mijn ogen vliegen over de letters. Ik verslind de woorden. Ik schiet in de lach van bepaalde zinnen, terwijl andere zinnen me raken omdat de woorden zo lief zijn. Ik antwoord zachtjes en kort op de vragen die erin staan. En dan is het einde van de brief in zicht. De laatste woorden zijn gelezen. Ik zucht en zit nog even in stilte met een glimlach op mijn gezicht voor me uit te staren. Blij, geraakt door de lieve woorden, verwonderd en verrast door deze brief. Totaal niet verwacht.

Als ik de brief op de stoel naast me leg merk ik dat het gevoel al een beetje weg gaat. Dat er in mijn hoofd gedachtes geproduceerd worden over wat ik allemaal nog moet doen vandaag. En dat ik dat tegelijkertijd jammer vind, ik wil dat hele fijne gevoel nog even vasthouden. Ik schuif de kaart op de plek van de blauwe schijf en iedere keer als ik er naar kijk, merk ik op dat ik spontaan begin te glimlachen.

Diezelfde avond zit ik op de bank. Een stapel kerstkaarten aan mijn ene zijde, de velletjes postzegels aan mijn andere zijde. Voor me ligt een groot vel papier. Mijn hand vliegt over het papier. Ook nu heb ik een glimlach op mijn gezicht, die is altijd daar als ik schrijf. Nu zijn het mijn lieve woorden, mijn antwoorden en mijn vragen. Een kaart erbij en alles gaat in de enveloppe. Ik schrijf de hele avond door. Ieder kaartje met aandacht geschreven. Want voor mij is een geschreven kerstkaart, iets bijzonders. Lieve woorden op een kaartje kunnen zoiets moois brengen bij de ander. Ondertussen komen overal kerstwensen te voorschijn. In de whatsapp, op mijn facebook tijdlijn, in mijn privé mailbox en in mijn zakelijke mailbox, op twitter, op instagram en ik zag zelfs wat voorbij komen op linked-in. Misschien maakte dat deze geschreven kerstkaart met brief nog wel specialer. Want ondanks dat de post het er behoorlijk druk mee heeft, heb ik het idee dat de geschreven kerstkaarten afnemen. Ik had deze kerstkaart, met deze brief niet willen missen. Want nog steeds als ik er naar kijk, maakt ze me blij! Bedankt 😀

Posted in Klein geluk and tagged , , , , , , , .

Geef een reactie